Хэл шинжлэлд найруулга зүйг гарал үүсэл, ёс заншил, сэтгэлгээний өв уламжлал зэргийг нь харгалзан дорно ба өрнийн гэж хоёр хуваана. Найруулан бичих ухааныг “дорно дахинд эвсүүлэн найруулах ухаан (sdeb sbyor, дэвжор)” гэж нэрлэж ирсэн бөгөөд “Энэтхэг, Төвөд, Монголын утга соёлд үлэмж дэлгэрсэн “Дуун ухаан” (да риг ба) (Ганболд, Оюун, Янжинлхам, 2020: 137) хэмээх өргөн цар хүрээтэй ойлголтын нэг нь найруулга зүй юм.